kleintjes worden groot...

...en dat gebeurt gewoon veel te vroeg!

een jaar geleden, als robin een vriendje wilde bellen gaf hij de telefoon aan mij. zodat ik het nummer voor hem in kon toetsen en op het knopje bellen kon drukken. het liefst had hij dat ik ook wat afsprak, want dat vond hij maar eng. zelfs het knopje ophangen moest ik indrukken, want welke van ál die knopjes is dat toch...???

nu, een jaar later pakt meneer zelf de telefoon, de schoollijst met telefoonnummers, toetst zelf het nummer in, en spreekt zelf wat af... mama is daarbij helemaal niet meer nodig. nou ja, alleen als ze weer eens afspreken op een tijd die echt niet uitkomt. maar wat ik zeggen wil is dat alles waar ze je vroeger zo bij nodig hadden je totaal niet meer nodig bent. ze kunnen het zelf. nu is het nog een simpel iets als telefoneren, maar elke keer komt er weer iets anders bij...

wat zou ik de boy's graag nog even klein houden. gewoon een verjaardag overslaan en dan pas een jaar later een jaarje ouder worden. maar ja, dat kan natuurlijk niet. morgen over 3 maanden wordt robin al weer 11. jaja, richting de pubertijd. een tiener is hij al, matthias zou nu gaan zeggen dat robin een "elfer" wordt. robin was, volgens matthias, tenslotte ook een "neger" toen hij 9 jaar was...