robin wint prijsje...

robin staat op de achterste rij, links naast de meneer (da's jurdi) met het blauwe shirt.



als je op de foto klikt vergroot je 'm. en als je dan nog een keertje klikt wordt ie nog groter.

nog meer lente...

HEERLIJK TOCH!!!

en nu is het robin...

meestal geeft matthias van die enorm grappige/foute antwoorden. nu was het een keertje de beurt aan robin.

we liepen met z'n 3-tjes van de bellestein richting huis. matthias zegt "ik heb pijn in mijn knie". ik antwoord "ik heb last van mijn enkel". robin geeft ook ff antwoord met "ik heb last van mijn nergens". en zegt daar prompt achter "hé, een nieuw lichaamsdeel".

hahaha, we lagen met z'n 3-tjes helemaal dubbel...!!!


we zijn nog op zoek naar een plekje voor de "nergens"

groot worden...

Groot worden

Gaat niet zonder slag of stoot
tranen en glimlach zal de dag
weten af te wisselen

Gevallen woorden
worden bij gelegd
ontvangen met een traan of lach

Loslaten betekend veel
laten groeien en ontplooien
jezelf kunnen en mogen worden

Je eind doel zal je halen
maar je zal moeten
klimmen en weer dalen

Tot je bent wie je wil zijn
en waar je eindigen wou
groot worden, een lang proces


gevonden op internet.

kleintjes worden groot...

...en dat gebeurt gewoon veel te vroeg!

een jaar geleden, als robin een vriendje wilde bellen gaf hij de telefoon aan mij. zodat ik het nummer voor hem in kon toetsen en op het knopje bellen kon drukken. het liefst had hij dat ik ook wat afsprak, want dat vond hij maar eng. zelfs het knopje ophangen moest ik indrukken, want welke van ál die knopjes is dat toch...???

nu, een jaar later pakt meneer zelf de telefoon, de schoollijst met telefoonnummers, toetst zelf het nummer in, en spreekt zelf wat af... mama is daarbij helemaal niet meer nodig. nou ja, alleen als ze weer eens afspreken op een tijd die echt niet uitkomt. maar wat ik zeggen wil is dat alles waar ze je vroeger zo bij nodig hadden je totaal niet meer nodig bent. ze kunnen het zelf. nu is het nog een simpel iets als telefoneren, maar elke keer komt er weer iets anders bij...

wat zou ik de boy's graag nog even klein houden. gewoon een verjaardag overslaan en dan pas een jaar later een jaarje ouder worden. maar ja, dat kan natuurlijk niet. morgen over 3 maanden wordt robin al weer 11. jaja, richting de pubertijd. een tiener is hij al, matthias zou nu gaan zeggen dat robin een "elfer" wordt. robin was, volgens matthias, tenslotte ook een "neger" toen hij 9 jaar was...

pech voor matthias...

wat een pech voor matthias, zeg!!! gisteren was hij lekker aan het zwemmen bij de zaterdagzwemgroep van de polar bears. hij klimt op de kant van het zwembad om zijn bal te pakken en haalde daar zijn been aan de rand van het zwembad open. het bloed stroomde eruit. hij was ook nat, dus het lijkt al snel extra veel bloed, maar het was wel een flinke, nare wond. we hebben de huisartsenopst (HAP) gebeld en hij kon een kwartier later al bij de HAP terecht. daar heeft een arts zijn wond bekeken en die zei dat het echt gehecht moet worden. matthias natuurlijk flink overstuur, hij heeft 2 jaar geleden echt een trauma t.o.v. naalden en spuiten gekregen. uiteindelijk lukte het om de verdoving erin te krijgen. papa had matthias in de houtgreep en mama lag zowat bovenop zijn onderbenen. er zijn 3 hechtingen en 2 hechtpleisters in/op gedaan.

we kregen vanmorgen een mailtje van de trainster van de polar bears. het blijkt dat de tegel waar matthias zijn been aan open gehaald heeft een kapotte tegel is, met een erg scherpe rand. errug slordig van de peppel!!! we hebben toch wel ff een klacht ingedient. de trainster zou dat ook doen.

ik weet niet of jullie wel eens "allo allo" hebben gekeken. daarin had je herr flick. die liep met een stijve poot... nou, zo loop matthias nu ook. grappig gezicht.

matthias heeft alles toch erg goed ondergaan en doorstaan en we zijn ook super trots op onze kanjer!!!